Yükleniyor…
Tirzepatid ve semaglutid, klinik pratiğe yön veren yenilikçi inkretin bazlı terapiler olmakla birlikte farmakodinamik profilleri açısından birbirinden ayrışır.
Fizyolojik mekanizmada sadece glukagon benzeri peptid-1 (GLP-1) reseptörleri üzerinden etki gösteren selektif bir GLP-1 reseptör agonistidir.
Klinik farmakolojide "twincretin" (ikili inkretin) olarak adlandırılır. Hem GLP-1 hem de glukoza bağımlı insülinotropik polipeptid (GIP) reseptörlerini eşzamanlı aktive eden dual agonisttir. GIP eklenmesi, pankreatik β hücre fonksiyonunu daha güçlü modüle eder ve tokluk merkezinde sinerjistik etki yaratarak kalori alımını daha yoğun baskılar.
Güncel meta-analizler ve başa baş (head-to-head) çalışmalar, tirzepatidin semaglutide kıyasla istatistiksel ve klinik olarak daha üstün bir kilo kaybı profili sunduğunu kanıtlamıştır.
Tirzepatid (5, 10 ve 15 mg dozlarında) ile semaglutid (1 mg) doğrudan karşılaştırılmıştır. Tirzepatid tedavisi, 104 haftalık süreçlerde HbA1c seviyelerinde %1.87 ila %3.02 arasında güçlü düşüşler sağlayarak, glisemik regülasyon açısından semaglutide (1 mg) göre de daha üstün bir etkinlik sergilemiştir.
Her iki ajan için de klinik etkinlikteki farklılıklara rağmen yan etki profilleri ortaktır (bulantı, kusma, ishal, kabızlık). Yan etkiler çoğunlukla doz titrasyonu evrelerinde ortaya çıkarak idame döneminde hafiflemektedir.
Mide boşalmasında yarattıkları yavaşlama, postprandiyal glisemiyi kontrol etmede yararlı olsa da anesteziyolojik açıdan kritiktir. İlaçlar midede gıda/sıvı retansiyonuna (rezidüel gastrik içerik) yol açar.
Klinik Kural: Elektif cerrahilerde, endoskopik girişimlerde, genel anestezi veya derin sedasyon gerektiren işlemlerde standart açlık sürelerine uyulsa dahi pulmoner aspirasyon riski artmıştır!
Mutlak Kontrendikasyon (Onkolojik Spot): Her ikisi de rodent modellerinde tiroid C-hücresi tümörleri ile ilişkilendirildiğinden, Medüller Tiroid Karsinomu (MTC) veya Multiple Endokrin Neoplazi Tip 2 (MEN-2) sendromu öyküsü olan hastalarda KESİNLİKLE KULLANILAMAZ.