Yükleniyor…
İlk CDI ataklarında her iki ajanın başlangıç klinik kür oranları benzer olsa da, tedaviden 4 hafta sonraki kalıcı klinik yanıt değerlendirildiğinde fidaksomisin, vankomisine kıyasla anlamlı düzeyde üstünlük gösterir.
Fidaksomisinin kalıcı başarısı nedeniyle; ≥65 yaş, immün yetmezlik, şiddetli CDI öyküsü veya hipervirülan ribotip (027/078/244) taşıyan nüks riski yüksek hastalarda ilk atakta dahi fidaksomisin vankomisine tercih edilmektedir.
Şiddetli CDI vakalarında kür oranları düşse de her iki ajanın etkinliği benzerdir. Ancak şiddetli olgularda da fidaksomisin, 30 günlük relaps oranını (%2.4'e karşı %13.6) vankomisine kıyasla belirgin şekilde azaltır.
Fidaksomisinin daha düşük nüks oranlarına sahip olmasının temel nedeni, dar spektrumu sayesinde normal bağırsak florasında minimal disbiyozise yol açmasıdır.
Vankomisin Dezavantajı: Vankomisin bağırsak florasını derinlemesine bozarak, Vankomisine Dirençli Enterokok (VRE) kolonizasyonu ve K. pneumoniae gibi diğer dirençli patojenlerin aşırı çoğalma riskini belirgin oranda artırır.
İki ajanın en kesin şekilde ayrıştığı endikasyon alanı fulminan tablodur. Klinik kanıt eksikliği nedeniyle Fulminan CDI yönetiminde FİDAKSOMİSİN KESİNLİKLE KULLANILMAZ. Bu hayati tehdit edici tabloda altın standart rejim azalmış motilite riskini kırmak üzerine kuruludur:
Fidaksomisin rejimi (1-5. günlerde BID, 7-25. günlerde günaşırı 200 mg), persistan sporlardan çıkan vejetatif formları yok edip flora restorasyonu sağlar. 30 günlük kalıcı kürü artırır (%70 vs %59) ve nüksü dramatik düşürür (%2 vs %17).
İlk nüks (ikinci CDI atağı) gerçekleştiğinde, tedavi seçimi ilk atakta maruz kalınan ajana göre bir çapraz geçiş (cross-over) stratejisi ile belirlenir:
Mikrobiyomu daha fazla bozmamak ve klinik kürü garantiye almak için ilk nükste standart veya uzatılmış Fidaksomisin şemalarına geçiş yapılır.
Fidaksomisine rağmen nüks gelişmişse, nüks tedavisinde basamaklı olarak dozu azaltılıp kesilen (tapered) Vankomisin rejimi önerilir. (Tolere edemeyenlerde standart vankomisin verilebilir).
Üçüncü ve daha fazla CDI ataklarında klasik antibiyotiklerin yanı sıra Fekal Mikrobiyota Transplantasyonu (FMT) veya ticari fekal mikrobiyota ürünleri tedaviye mutlaka entegre edilmelidir.