Yükleniyor…
Hepatit B virüsü (HBV), hepadnaviridae ailesinden bir DNA virüsüdür. Virüsün kendisi doğrudan sitopatik değildir; karaciğer hasarı, enfekte hepatositlere karşı verilen konak immün yanıtı (T-hücre aracılı) sonucu oluşur.
Kronikleşme Riski ve Yaş İlişkisi:
HBV tanısı ve evrelemesi, kanda bakılan antijen ve antikor kombinasyonları ile konur:
| Senaryo | HBsAg | Anti-HBs | Anti-HBc |
|---|---|---|---|
| Aşılı Kişi | (-) | (+) | (-) |
| Doğal Bağışık | (-) | (+) | IgG (+) |
| Pencere Dönemi | (-) | (-) | IgM (+) |
| Kronik Taşıyıcı | (+) | (-) | IgG (+) |
Akut HBV enfeksiyonu sırasında HBsAg'nin kandan temizlendiği ancak Anti-HBs'nin henüz saptanabilir düzeye ulaşmadığı bir ara dönem vardır. Bu dönemde tarama testlerinde hem antijen hem de antikor negatif çıkar. Bu 'karanlık' dönemde akut enfeksiyon tanısı koyduran tek belirteç Anti-HBc IgM pozitifliğidir.
Her HBV hastası tedavi edilmez; gereksiz tedavi direnç riskini artırır. Tedavi kararı genellikle üçlü sacayağına dayanır:
Tedavide genellikle ağızdan alınan nükleozid/nükleotid analogları (Tenofovir, Entekavir) veya seçilmiş hastalarda Pegile İnterferon kullanılır.