Otoimmün Hemolitik Anemi (AİHA), bağışıklık sisteminin eritrosit yüzeyindeki antijenlere karşı otokorlar (otoantikorlar) üretmesi ve bu antikorların eritrositlerin erken yıkımına (hemoliz) yol açmasıyla karakterize edinsel bir hastalıktır.
Hastalık, otoantikorların eritrositlere en ideal bağlandığı sıcaklığa (termal amplitüd) göre iki ana gruba ayrılır:
Patofizyoloji: IgG antikorları 37°C'de eritrositlere bağlanır ancak komplemanı tam olarak aktive edemezler. Antikor kaplı bu eritrositler dalaktan geçerken, dalak makrofajlarının Fc reseptörleri tarafından yakalanır. Makrofajlar eritrosit zarından bir parça kopararak hücreyi sferosite dönüştürür ve nihayetinde hücre dalakta yıkılır (Ekstravasküler Hemoliz).
Etiyoloji: Vakaların yarısı idiyopatiktir. Sekonder nedenler arasında KLL (Kronik Lenfositik Lösemi), Non-Hodgkin Lenfoma, Sistemik Lupus Eritematozus (SLE) ve ilaçlar (Metildopa, Penisilin, Sefalosporinler) yer alır.
Klinik ve Laboratuvar: Şiddetli anemi, sarılık ve splenomegali tipiktir. Periferik yaymada sferositler saptanır.
Patofizyoloji: Devasa bir molekül olan IgM, soğuk ekstremitelerde (eller, ayaklar, burun, kulak) eritrositlere bağlanarak onların kümeleşmesine (aglütinasyon) neden olur. IgM komplemanı (C3b) çok güçlü bir şekilde aktive eder. Hücreler merkezi dolaşıma (37°C'ye) döndüğünde IgM eritrositten ayrılır, ancak kompleman (C3b/C3d) hücre zarında asılı kalır. Bu kompleman kaplı hücreler karaciğerdeki Kupffer hücreleri tarafından yıkılır (Karaciğerde Ekstravasküler Hemoliz) veya Membran Atak Kompleksi (MAC) oluşumuyla damar içinde parçalanır (İntravasküler Hemoliz).
Etiyoloji: İdiyopatik (klonal B hücreli lenfoproliferatif hastalık/Waldenström) veya sekonder olabilir. Sekonder nedenlerin en klasikleri Mycoplasma pneumoniae ve Epstein-Barr Virüsü (EBV / İnfeksiyöz Mononükleoz) enfeksiyonlarıdır.
Klinik ve Laboratuvar: Soğuğa maruziyetle tetiklenen akrosiyanoz (parmak uçlarında morarma) ve livedo retikülaris saptanır. Periferik yaymada eritrositlerin rulo formasyonu dışında düzensiz kümeler oluşturduğu aglütinasyon saptanır.
Hemoliz bulguları (laktat dehidrogenaz (LDH) artışı, indirekt bilirubinemi, düşük haptoglobin) saptandıktan sonra tanının altın standardı Direkt Coombs (DAT) testidir. Test, in vivo olarak (hastanın vücudunda) antikor veya komplemanla kaplanmış eritrositleri saptar.
İki hastalık arasındaki DAT profili tanısaldır:
Her iki tipin etki mekanizması farklı olduğu için tedavileri de tamamen farklıdır:
Sıcak Tip AİHA Tedavisi:
Soğuk Tip AİHA Tedavisi: