Yükleniyor…
Enteral beslenme intoleransı, beslenme girişimlerine yanıt olarak gastrointestinal fonksiyonun kötüleşmesi olarak tanımlanır ve tüple beslenme alan hastalarda çeşitli intestinal motilite sorunları şeklinde ortaya çıkar.
Midede besin birikimi, gastropareziye bağlı intolerans, bulantı, kusma ve regürjitasyondur. Ayrıca karın şişkinliği, Ogilvie sendromuna (akut kolonik psödo-obstrüksiyon) kadar varabilen bağırsak genişlemesi ve intestinal iskemi görülebilir.
Klinik Gerçek: Hastanede yatan hastalarda enteral beslenmenin en sık görülen komplikasyonları ishal ve kabızlıktır.
Akut karın komplikasyonu şüphesi yoksa ve yüksek gastrik rezidüel volüm (GRV > 500 mL/6 saat) devam ediyorsa prokinetikler düşünülmelidir.
Mide motilitesini artırır. Genellikle 2-4 gün boyunca günde üç kez 100-250 mg dozlarında kullanılır. Kritik Nokta: Etkinliği 72 saat sonra üçte birine düştüğü için kullanımının 3 gün sonra sonlandırılması tavsiye edilir.
İntravenöz metoklopramid (günde iki/üç kez 10 mg) veya metoklopramid + eritromisin kombinasyonu kullanılabilir. Sadece beslenmeyi artırmak için değil, komplikasyonları önlemek için verilmelidir.
Prokinetiklere rağmen intolerans çözülemiyorsa veya yüksek aspirasyon riski varsa, beslenme kesilmemeli, postpilorik (örn. jejunal) yola geçilmelidir. Gastroparezide mideyi boşaltmak (venting) ve jejunumdan beslenmek için PEG-J gibi ikili sistemler yararlıdır.
Gastrik aspirat hacmi 6 saatte 500 mL'nin üzerindeyse enteral beslenme yavaşlatılmalı veya ertelenmelidir. Ancak beslenme düzene girdikten sonra rutinde sürekli GRV ölçümü yapmak gerekli DEĞİLDİR.
Not: İntolerans sadece mideyle sınırlandırılmamalı, GIDS (Gastrointestinal Disfonksiyon Skoru) gibi araçlarla tüm bağırsak disfonksiyonu değerlendirilmelidir.
Aşağıdaki şiddetli durumlarda enteral beslenme DERHAL ertelenmeli/durdurulmalı ve parenteral beslenmeye (PN) geçilmelidir: