Yükleniyor…
Adinamik kemik hastalığı (ABD) ile vasküler kalsifikasyon arasındaki ilişki, pasif bir mineral çökmesinden ziyade "kemik-damar ekseninde" (bone-vascular axis) gerçekleşen aktif bir hücresel ve endokrinolojik süreçtir.
Düşük kemik döngüsü nedeniyle osteoblastik aktivite ve kemik yapımı durduğu için, kemik dokusu sistemik kalsiyum ve fosfor yükünü matrikse entegre etme (tamponlama) yeteneğini kaybeder. Diyetle veya ilaçlarla alınan fazla kalsiyum kemiğe gidemediği için kanda kalır ve doğrudan damar duvarına yönelir.
Kanda artan kalsiyum, fosfor ve üremik toksin yükü, damar düz kas hücrelerinin fenotip değiştirerek osteoblast benzeri hücrelere dönüşmesine (osteojenik transdiferansiyasyon) neden olur.
Kalsifikasyon Paradoksu: Bu süreç, damar duvarında Wnt/beta-katenin yolağının aktive olduğu aktif bir kemikleşme durumudur.
Kalsifiye olan damar duvarındaki osteoblast benzeri hücreler, artan Wnt aktivitesini dengelemek amacıyla normalde kemik dokusuna özgü olduğu bilinen sklerostin proteinini lokal olarak üretmeye başlar.
Damardan kana karışıp sistemik dolaşıma "taşan" bu ekstra sklerostin, kemiğe geri dönerek oradaki Wnt/beta-katenin yolağını da bloke eder ve kemik yapımını daha şiddetli baskılar. Kemik yapımı daha da durunca kemiğin kalsiyum tamponlama kapasitesi tamamen sıfırlanır; bu da kalsiyumun damara gidişini ivmelendirerek adinamizm ve vasküler kalsifikasyon arasında ölümcül bir kısır döngü yaratır.
Bu mekanizma, adinamik kemik hastalarında aşağıdaki ajanlardan neden kesinlikle kaçınmamız gerektiğini çok net açıklamaktadır: