Fosfomisin ve daptomisin kombinasyonu, özellikle metisiline dirençli Staphylococcus aureus (MRSA) ve vankomisine dirençli enterokok (VRE) gibi biyofilm oluşturan patojenlere karşı "hücre zarfı pertürbasyonu yoluyla yeniden duyarlı hale getirme" (resensitization) mekanizmasıyla güçlü bir sinerji sergiler. Bu moleküler sinerjinin biyofilm tabakalarındaki işleyişi şu temel süreçlere dayanmaktadır:
Fosfomisin, düşük moleküler ağırlığı sayesinde matür biyofilm tabakalarına mükemmel şekilde penetre olabilir ve biyofilmin polimerik matris yapısını bozarak daptomisinin derin tabakalardaki sessiz (sessile) bakterilere ulaşmasını kolaylaştırır.
Biyofilm içindeki daptomisin dirençli suşlar genellikle hücre yüzeyindeki net pozitif yükü artırarak daptomisini elektrostatik olarak iter.
Yapılan in vitro biyofilm modellerinde, bu kombinasyonun daptomisin direncinden sorumlu olan mprF ve fosfomisin direncinden sorumlu olan murA gen mutasyonlarının ortaya çıkmasını sinerjik olarak engellediği gösterilmiştir.
Sinerji sadece biyofilm biyokütlesini azaltmakla kalmaz, aynı zamanda metabolik aktiviteyi de ciddi oranda düşürür. Özellikle linezolid dirençli E. faecalis ve MRSA kaynaklı kronik implant enfeksiyonu modellerinde, kombinasyonun tekli tedavilere göre anlamlı düzeyde daha yüksek kür oranları sağladığı saptanmıştır.
Bu sinerjik etkileşim, özellikle protez eklem enfeksiyonları (PJI) ve osteomiyelit gibi biyofilm varlığının tedaviyi zorlaştırdığı derin doku enfeksiyonlarında klinik olarak kritik bir avantaj sunmaktadır.