Yükleniyor…
Tigesiklin, 3. nesil bir tetrasiklin türevi olan glisilsiklin sınıfının ilk üyesidir. Bakteriyel ribozomun 30S alt birimine bağlanarak aminoasil-tRNA'nın ribozoma girmesini bloke eder ve protein sentezini inhibe eder (Bakteriyostatik).
Direnç Aşımı: Sahip olduğu yapısal modifikasyon sayesinde, klasik tetrasiklin direncinden sorumlu olan dışa atım (efflux) pompaları (Tet(A), Tet(K)) ve ribozomal koruma proteinleri (Tet(M), Tet(O)) mekanizmalarından etkilenmez ve bu dirençleri aşar.
MRSA, VRE, penisiline dirençli S. pneumoniae, ESBL üreten Enterobacterales ve çoklu ilaca dirençli (MDR) Acinetobacter baumannii gibi sorunlu Gram-pozitif, Gram-negatif ve anaerobik ajanlara etkilidir.
Şu patojenlere karşı doğal olarak ETKİSİZDİR:
Komplike intra-abdominal enfeksiyonlar, komplike cilt/cilt yapısı enfeksiyonları ve toplum kökenli pnömoni (CAP).
Sadece IV uygulanır. Temel atılım safra-feçes yoluyladır. Standart Doz: 100 mg yükleme → 50 mg (q12h).
Yüksek Doz (Off-label): MDR Gram-negatif ajanlara (özellikle A. baumannii ve VAP) yönelik 200 mg yükleme → 100 mg (q12h) klinik etkinliği artırır.
Karşılaştırmalı ajanlara kıyasla tüm nedenlere bağlı mortalite riskini (yaklaşık %0.6) artırır. Sadece uygun bir alternatif olmadığında kullanılmalıdır.
Tigesiklin klasik direnci aşsa da, zamanla yeni hedefler ortaya çıkmıştır:
Tüm dünyada en büyük tehdit kabul edilen mekanizmadır. Flavin-bağımlı monooksijenaz enzimlerini kodlayan tet(X) genleri (özellikle plazmitle taşınan tet(X3/X4)), tigesiklini C11a bölgesinden hidroksilleyerek inaktive eder.
En yaygın direnç mekanizması AdeABC, AdeIJK (A. baumannii) ve AcrAB-TolC (Enterobacterales) eflüks pompalarının aşırı ekspresyonudur. Ayrıca 30S alt birimindeki S10 proteinini kodlayan rpsJ geni mutasyonları ribozomal afiniteyi düşürür.
Son literatür, 3. nesil tetrasiklinlerin sadece antibiyotik olmadığını göstermektedir:
Memeli hücrelerinde mitokondriyal translasyonu spesifik olarak inhibe edebilir. Lösemi (akut miyeloid lösemi (AML), CML) ve solid tümörlerde apoptozu indükler, Wnt/β-katenin yolağını baskılar ve anjiyogenezi engeller.
Makrofajlarda proinflamatuvar sitokinleri baskılar. NLRP3 inflamzomunun oluşumunu engelleyerek nöroprotektif ve doku hasarını azaltıcı etkilere sahiptir.
Bu branşla ilgili çıkmış tüm YDUS soruları ve çözümlü vaka analizleri Premium abonelere özel.