Akut Lenfoblastik Lösemi (ALL)
Tanım ve Prezantasyon
Akut Lenfoblastik Lösemi (ALL), B veya T lenfoid öncül hücrelerinin (lenfoblastların) kemik iliği, periferik kan ve ekstramedüller organlarda klonal proliferasyonuyla karakterize agresif bir hematolojik malignitedir. Olguların %80-85'i B-ALL, %15-20'si ise T-ALL kökenlidir.
Klinik Bulgular: Kemik iliği yetmezliğine bağlı anemi (yorgunluk), nötropeni (enfeksiyon) ve trombositopeni (kanama) bulgularıyla başvurur. ALL, akut miyeloid lösemi (AML)'ye kıyasla ekstramedüller tutulumu (özellikle Santral Sinir Sistemi [santral sinir sistemi (SSS)] ve testisler) çok daha sık yapar. Hastalarda yaygın lenfadenopati, hepatosplenomegali ve şiddetli kemik ağrıları görülür. T-ALL vakaları sıklıkla genç erkeklerde büyük mediastinal kitle (vena kava süperior sendromu, plevral efüzyon) ve yüksek lökosit sayısıyla prezante olur.
Tanısal Yaklaşım ve İmmünofenotipleme
Tanı için kemik iliğinde (veya periferik kanda) >%20 lenfoblast saptanması gereklidir. Lenfoblastlar morfolojik olarak dar sitoplazmalı, belirsiz nükleollü hücrelerdir. Myeloperoksidaz (MPO) negatiftirler.
- B-ALL Akım Sitometrisi (Flow): Erken dönem (immatür) belirteci olan TdT ve CD34 sıklıkla pozitiftir. Pan-B hücre belirteçleri olan CD19, CD22, CD79a ve PAX5 tanısaldır.
- T-ALL Akım Sitometrisi: TdT ve CD34 pozitifliğine ek olarak, sitoplazmik/yüzey CD3 (en spesifik), CD7 (en duyarlı) ve CD5 pozitifliği izlenir. MPO ve B-hücre belirteçleri negatiftir. Erken T-hücreli Prekürsör (ETP-ALL) alt tipi ise CD1a ve CD8 negatifliği, myeloid/kök hücre belirteçleri (CD13, CD33, CD34) ekspresyonu ile karakterize olup kemoterapiye daha dirençlidir.
Genetik Sınıflandırma ve Risk Stratifikasyonu
Karyotip ve moleküler genetik, ALL'de prognozu belirleyen en temel faktördür.
Kötü Prognostik Genetik Faktörler:
- t(9;22) BCR::ABL1 (Philadelphia [Ph] kromozomu): Erişkin B-ALL'de en sık (%25-30) görülen mutasyondur. Tirozin Kinaz İnhibitörleri (TKI) kullanımından önce en ölümcül gruptu.
- Ph-like (Ph-benzeri) ALL: Ph kromozomu yoktur, ancak gen ekspresyon profili Ph+ ALL'ye çok benzer (sıklıkla CRLF2, JAK2, ABL sınıfı füzyonlar). Standart kemoterapiye dirençlidir, Ruxolitinib veya Dasatinib eklenebilir.
- KMT2A (MLL) Rearranjmanları t(4;11): Özellikle infant (bebek) ALL'de sıktır, SSS tutulumu fazladır ve prognozu çok kötüdür.
- Hipodiploidi: (<44 kromozom) Çok yüksek riskli gruptur.
İyi Prognostik Faktörler (Daha çok çocuklarda): ETV6::RUNX1 t(12;21) ve Hiperdiploidi (51-65 kromozom).
MRD (Ölçülebilir Kalıntı Hastalık) Kavramı
Klinik ve genetik faktörlerden (yaş, lökosit sayısı) bağımsız olarak, ALL'de sağkalımı belirleyen en kritik prognostik faktör MRD'dir. İndüksiyon (veya konsolidasyon) sonrası çok renkli akım sitometrisi (MFC) veya PCR (Ig/TCR gen rearranjmanları) ile 10⁻⁴ ile 10⁻⁶ duyarlılıkta hastalık taranır. MRD pozitifliği, relapsın en güçlü habercisidir ve tedavi stratejisini (örn. Blinatumomab'a geçiş veya allo-hematopoetik kök hücre nakli (HSCT) kararı) doğrudan değiştirir.
Tedavi Stratejileri ve İmmünoterapi Devrimi
Erişkin ALL tedavisi indüksiyon, konsolidasyon ve uzun süreli idame (toplam 2-3 yıl) fazlarından oluşur. Genç erişkinlerde (AYA grubu, <40 yaş) pediatrik ilhamlı (pediatric-inspired) protokoller sağkalımı dramatik olarak artırmıştır. SSS profilaksisi (intratekal MTX/Sitarabin) tedavinin ayrılmaz bir parçasıdır.
Ph-Pozitif (Ph+) ALL Tedavisi: Kemoterapi omurgasına mutlaka bir TKI (İmatinib, Dasatinib veya Ponatinib) eklenir. Günümüzde Ponatinib + Blinatumomab gibi kemoterapisiz (chemo-free) veya düşük yoğunluklu rejimler mükemmel derin moleküler yanıtlar sağlamaktadır.
Relaps/Refrakter (R/R) ALL'de İmmünoterapi:
- Blinatumomab: CD19 ve CD3'ü bağlayan BiTE (Bispecific T-cell Engager) antikorudur. Hastanın kendi T hücrelerini lösemi hücrelerine yönlendirir. MRD pozitif hastalarda ve R/R B-ALL'de standarttır.
- İnotuzumab ozogamisin: Sitotoksik bir ajan (kalikeamisin) taşıyan anti-CD22 antikor-ilaç konjugatıdır (ADC). Veno-oklüzif hastalık (VOD) riski (özellikle kök hücre nakli öncesi/sonrası) akılda tutulmalıdır.
- CAR-T Hücre Tedavileri: Tisagenlecleucel ve Brexucabtagene autoleucel, CD19 hedefli genetiği değiştirilmiş T hücreleridir. R/R B-ALL'de %80'leri aşan remisyon oranları ile devrim yaratmıştır.