Kalıtsal Tübülopatiler (Tuz Kaybettiren Nefropatiler)

Kalıtsal tübülopatiler, böbrek tübüllerindeki spesifik iyon kanallarının mutasyonu sonucu gelişir. Bu hastalıkların çoğu, klinik olarak belirli diüretik gruplarının kronik kullanımını taklit eder.

Henle kulpunun kalın çıkan kolundaki Na-K-2Cl (NKCC2) taşıyıcısı veya ilgili kanalların (ROMK, ClC-Kb) mutasyonu sonucu oluşur.

• Mekanizma: Loop (Kıvrım) diüretiklerinin etkisini taklit eder.
• Klinik: Ağır hipokalemi, metabolik alkaloz ve Hiperkalsiüri (idrarda kalsiyum artışı).
• Ayırıcı Tanı: Genellikle çocuklukta başlar, büyüme geriliği ve polihidramniyos (gebelikte sıvı artışı) ile ilişkilidir. Tansiyon normal veya düşüktür.

Distal kıvrımlı tübüldeki Na-Cl (NCC) taşıyıcısının mutasyonu sonucu oluşur. Erişkinlerde en sık görülen kalıtsal tübülopatidir.

• Mekanizma: Tiyazid grubu diüretiklerin etkisini taklit eder.
• Klinik: Hipokalemi, metabolik alkaloz ve Bartter'dan farklı olarak Hipokalsiüri (idrarda kalsiyum azalması) ve Hipomagnezemi.
• Ayırıcı Tanı: Genellikle adolesan veya erişkin dönemde kas krampları ve halsizlik ile fark edilir. Tansiyon düşüktür.

Diğerlerinin aksine tuz kaybettirmez, aşırı tuz tutar. Toplayıcı kanallardaki ENaC (Epiteliyal Sodyum Kanalı) aktivitesinin genetik olarak artmasıdır.

• Klinik: Erken yaşta başlayan şiddetli hipertansiyon, hipokalemi ve metabolik alkaloz.
• Kritik Parametre: Aldosteron ve Renin düzeyleri baskılanmıştır (Düşüktür).
• Tedavi: Aldosteron antagonistlerine (Spironolakton) yanıt vermez; doğrudan kanalı bloke eden Amilorid veya Triamteren kullanılır.

Bartter veya Gitelman şüphesi olan bir erişkinde, bu nadir genetik hastalıkları düşünmeden önce mutlaka gizli diüretik kullanımı veya kronik kusma dışlanmalıdır. İdrar klor (Cl) ölçümü bu ayrımda hayati önem taşır.