Yükleniyor…
PRECISION çalışması, aprocitentanın ≥75 yaş ve Evre 3-4 kronik böbrek hastalığı (KBH) hastalarında genel popülasyondan daha güçlü bir kan basıncı düşüşü sağladığını kanıtlamıştır. Bunun temel patofizyolojik nedenleri şunlardır:
Evre 3-4 KBH'da (eGFR < 30-45) klasik 4. basamak ajanı spironolakton kontrendikedir (hiperkalemi riski). Aprocitentan serum potasyumunu artırmaz, hemodinamiği bozmaz, bu nedenle bu popülasyonda ideal bir alternatiftir.
İleri yaş, KBH ve diyabette ET-1 üretimi ve aktivitesi fizyolojik olarak artmıştır. renin-anjiyotensin-aldosteron sistemi (RAAS) blokerlerinin etkisiz kaldığı bu hiperaktif ET-1 durumunu dual bloke etmek daha dramatik bir kan basıncı düşüşü sağlar.
Sadece kan basıncını düşürmekle kalmaz; makroalbüminürisi olanlarda albümin/kreatinin oranını (UACR) %28-31 azaltır. ET-1 blokajı inflamasyon ve fibrozisi azaltarak KBH progresyonunu yavaşlatır.
İleri yaş ve KBH hastaları, ilacın en majör yan etkisi olan sıvı retansiyonu (ödem) açısından en yüksek risk altındaki gruptur.
Övolemi sağlamak şarttır. eGFR < 30 mL/dk altına düştüğünde tiyazidler etkisini yitirir. Bu hastalarda aprocitentan ile birlikte güçlü bir loop diüretiği (furosemid) veya yüksek doz tiyazid benzeri (klortalidon) kullanımına geçilmelidir.
Sıvı retansiyonu riski tedavinin ilk 4-6 haftasında en yüksektir. Yüksek riskli KBH hastalarında 12.5 mg gibi düşük bir başlangıç dozu ile açılması ödemi tolere edilebilir düzeyde tutmak için en makul stratejidir.
Bu branşla ilgili çıkmış tüm YDUS soruları ve çözümlü vaka analizleri Premium abonelere özel.