Yükleniyor…
Palyatif bakım, ciddi ve yaşamı tehdit eden bir hastalıkla karşı karşıya kalan hastaların ve ailelerinin yaşam kalitesini artırmayı hedefleyen, şefkatli ve multidisipliner bir tıbbi uzmanlık alanıdır. Geçmişte sadece yaşamın son günleriyle sınırlandırılan bu kavram, günümüzde modern tıbbın ayrılmaz bir parçasıdır.
DSÖ Tanımı: Yaşamı tehdit eden hastalıklara bağlı sorunlarla karşılaşan hasta ve ailelerin yaşam kalitesini; başta ağrı olmak üzere fiziksel, psikososyal ve manevi problemlerin erken saptanarak ve kusursuz tedavi edilerek artırılmasını sağlayan bir yaklaşımdır.
Kritik İnci: En önemli özelliği, küratif (iyileştirici) veya hastalığı modifiye edici tedavilerle eş zamanlı olarak sunulabilmesidir. (Örn: Kemoterapi alırken palyatif destek alınması).
Palyatif bakım sadece kanser hastalarına özgü değildir. Herhangi bir kronik ve ileri evre hastalığın tanısından yaşam sonu döneme kadar olan süreci kapsar. Bu hizmet yaş, ekonomik durum veya hastalığın evresinden bağımsız olarak her yaştaki hastaya sunulabilir. Hedef kitle şunları içerir:
Palyatif bakım felsefesinin kalbinde modern hospis hareketinin öncüsü Dr. Cicely Saunders'in ortaya attığı "Total Ağrı" (Total Pain) kavramı yatar. Bu yaklaşıma göre hastanın ıstırabı sadece fiziksel değildir; psikolojik, sosyal ve ruhsal boyutları olan çok boyutlu bir fenomendir.
Ölümü yaşamın normal bir süreci olarak kabul eder; amacı ölümü ne hızlandırmak ne de geciktirmektir. Ötenazi veya yardımlı intihar, palyatif bakım felsefesinin kesinlikle dışındadır.
Hastalığın kendisinden ziyade hastaya ve ailesine odaklanır. Yaşam süresini uzatmaktan ziyade, kalan yaşamın kalitesini artırmayı ve hastanın onurunu korumayı hedefler. Bakım, hastanın vefatıyla sona ermez; ailenin yas ve keder (bereavement) sürecinde de devam eder.
Palyatif bakım dört ana sütun üzerinde yükselir:
Ağrı, nefes darlığı, bulantı, iştahsızlık, yorgunluk ve dekübit (yatak) yaraları gibi hastayı yıpratan semptomların kusursuz yönetimidir.
Hastanın ve ailesinin hastalık nedeniyle yaşadığı anksiyete, depresyon, korku ve umutsuzlukla; ayrıca sosyal/ekonomik izolasyonla başa çıkmalarına yardım edilmesidir.
Hastanın hayatının anlamını sorguladığı, varoluşsal krizler yaşadığı dönemlerde ona inançları ve değerleri doğrultusunda manevi destek (spiritual care) sağlanmasıdır.
Hasta değerlerine uygun bakım hedeflerinin (goals of care) belirlenmesi, dürüst iletişim kurulması ve geleceğe yönelik tedavi sınırlarının (örn: resüsitasyon kararları) netleştirilmesidir.
Karmaşık sorunlarla tek bir kişinin başa çıkamayacağı bilinciyle ekipte; uzman hekimler, hemşireler, psikologlar, sosyal hizmet uzmanları, diyetisyenler, manevi destek uzmanları/din görevlileri, fizyoterapistler ve eğitimli gönüllüler yer alır. Hizmet 3 düzeyde organize edilir:
Palyatif bakım ile hospis sıklıkla karıştırılır. Hospis, palyatif bakımın özel bir formudur.
"Her hospis bir palyatif bakımdır, ancak her palyatif bakım hospis değildir."