AML: Gilteritinib ve Diferansiyasyon Sendromu Yönetimi

Başlangıç Zamanı: Sendrom genellikle tedavi başlandıktan sonraki birkaç gün ile birkaç hafta içerisinde kendini gösterir.

Klinik Bulgular: Diferansiyasyon Sendromu şüphesi doğuran temel klinik işaretler şunlardır:

• Açıklanamayan ateş
• Periferik ödem ve ani kilo alımı
• Hipotansiyon
• Plevral ve/veya perikardiyal efüzyonlar
• Radyografik pulmoner opasiteler (infiltrasyonlar)
• Lökositoz (dolaşımdaki blast sayısında hızlı artış)
• Akut böbrek hasarı

Diğer Önemli Toksisiteler: Bu süreçte hastalar ayrıca Posterior Reversible Ensefalopati Sendromu (PRES), QT mesafesinde uzama ve Pankreatit açısından da yakın takip edilmelidir.

• 1. Sistemik Glukokortikoidler: Klinik şüphe uyanır uyanmaz, enfeksiyon dışlaması gibi tanısal testlerin sonucu beklenmeden derhal sistemik glukokortikoid (örn. 12 saatte bir 10 mg Deksametazon) başlanmalıdır. Bu, hayat kurtarıcı en kritik adımdır.
• 2. Destekleyici Bakım ve Sitoredüksiyon: Sıkı sıvı dengesi yönetimi, oksijen desteği ve ampirik antibiyotik uygulanır. Eşlik eden lökositoz varsa kontrol altına almak amacıyla tedaviye Hidroksiüre eklenebilir.
• 3. İlacın Kesilmesi ve Yoğun Bakım: Ağır ve hayatı tehdit eden vakalarda gilteritinib tedavisine geçici olarak ara verilir (discontinuation). İhtiyaca göre mekanik ventilatör, vazopressör desteği veya böbrek replasman tedavisi (diyaliz) uygulanarak hasta stabilize edilir.