Sakubitril, neprilisin enzimini inhibe ederek natriüretik peptitlerin yanı sıra bradikinin yıkımını da geciktirir. ACE inhibitörleri (enalapril, lisinopril vb.) de kininaz II enzimini bloke ederek bradikinin birikimine yol açar. Bu iki ilacın eş zamanlı kullanılması, bradikinin düzeylerinde katlanarak artışa neden olarak ölümcül havayolu obstrüksiyonu riski taşıyan şiddetli anjiyoödem tablosunu tetikler. ARNI ve ACE inhibitörlerinin birlikte kullanılması kesinlikle kontrendikedir.
ACE inhibitörü kullanan bir hastada ARNI tedavisine başlanacağı zaman (veya tam tersi), ACE inhibitörü kesildikten sonra en az 36 saatlik arınma (wash-out) periyodu beklenmelidir.
İstisna: ARB'ler bradikinin metabolizmasını etkilemediğinden ARB'den ARNI'ye geçişte bekleme süresine gerek yoktur; bir sonraki planlanan ARB dozu yerine doğrudan ARNI başlanabilir.
ARNI tedavisi alan bir hastaya ek olarak şunlar kesinlikle eklenmez:
Çoklu renin-anjiyotensin-aldosteron sistemi (RAAS) baskılanması, ek bir mortalite faydası sağlamadığı gibi ciddi semptomlu hipotansiyon, akut böbrek hasarı (ABH) ve dirençli hiperkalemi riskini katlanarak artırır.
ARNI ve MRA (Spironolakton/Eplerenon) kombinasyonu, miyokardiyal fibrozisi ve patolojik sol ventrikül remodelingini geriletmede "Dörtlü Temel" tıbbi tedavinin vazgeçilmez iki sütunudur.
Kalp yetersizliğinde renal perfüzyonu korumak için afferent arteriyollerde lokal prostaglandin salınımı hayati önem taşır. nonsteroid antiinflamatuar ilaç (NSAİİ)'ler (ibuprofen, naproksen, diklofenak, indometasin) prostaglandin sentezini baskılayarak:
Kalp yetersizliği olan hastalarda NSAİİ ve COX-2 inhibitörlerinin kullanımından mutlak suretle kaçınılmalıdır. Ağrı kontrolünde birincil seçenek olarak asetaminofen tercih edilmelidir.
Dapagliflozin ve Empagliflozin, proksimal tübülde sodyum ve glukoz emilimini bloke eder. ARNI ile birlikte kullanıldıklarında, tübüloglomerüler geri bildirimi restore ederek intraglomerüler basıncı dengeler ve renal fonksiyon kaybı hızını yavaşlatırlar.
sodyum-glukoz kotransporter 2 (SGLT2) inhibitörlerinin sağladığı hafif osmotik diürez ve natriürez, nefronun distal segmentlerine sodyum ulaşımını artırarak potasyum atılımını destekler. Bu etki, ARNI ve MRA tedavilerinin en önemli kısıtlılığı olan hiperkalemi riskini azaltarak bu hayat kurtarıcı ilaçların daha yüksek dozlarda tolere edilmesini sağlar.
ARNI, natriüretik peptit düzeylerini artırdığı için kendiliğinden hafif-orta diüretik etki oluşturur. ARNI başlanırken veya doz artırılırken derin hipotansiyon ve prerenal azotemiyi önlemek için loop diüretiklerinin (furosemid) dozu azaltılmalıdır.
ARNI'nin cGMP yolağını aktive etmesi ve PDE5 inhibitörlerinin cGMP yıkımını durdurması, düz kaslarda sinerjik gevşemeye yol açar. Özellikle otonom disfonksiyonu olan hastalarda ciddi semptomatik hipotansiyon yaratabileceğinden dikkatli olunmalı; nitratlarla birlikte kullanımı kesinlikle kontrendikedir.
Valsartan ve diğer tüm ARB'ler renal lityum klerensini azaltabilir. ARNI ile birlikte lityum kullanan hastalarda lityum toksisitesini önlemek amacıyla serum lityum düzeyleri sıkı takip edilmelidir.
ARNI formülasyonu içindeki valsartan, piyasada satılan standart tek ajanlı valsartan tabletlerine kıyasla belirgin şekilde daha yüksek sistemik biyoyararlanıma sahiptir.
Günde iki kez 160 mg standart valsartan alan bir hastaya ARNI tedavisi başlanacağı zaman doğrudan en yüksek idame doz olan sakubitril/valsartan 97/103 mg (günde iki kez) tercih edilebilir.
Bu branşla ilgili çıkmış tüm YDUS soruları ve çözümlü vaka analizleri Premium abonelere özel.