Yükleniyor…
Neprilisin (nötral endopeptidaz 24.11 / NEP), kardiyovasküler homeostazı, böbrek fonksiyonlarını ve nörohormonal dengeyi düzenleyen çok işlevli bir membran çinko metalloproteazıdır. Kalp yetersizliği (KY) tedavisinde neprilisin inhibisyonunun fizyolojisini ve bunun anjiyotensin reseptör blokajı ile entegrasyonunu anlamak, klinik pratik için hayati önem taşır.
Neprilisin, hücre yüzeyine bağlı (membranöz) bir metalloproteazdır. Ancak hücre yüzeyinden salınarak katalitik aktivitesini koruyan çözünür (soluble) bir form da oluşturabilir. Enzim, hidrofobik amino asit kalıntılarının N-terminal tarafındaki peptit bağlarını tercih ederek küçük peptitlerin yıkımını katalize eder.
Neprilisin fizyolojisini karmaşık kılan temel unsur, hem koruyucu (vazodilatör/natriüretik) hem de zararlı (vazokonstriktör/antinatriüretik) özellik gösteren çok geniş bir substrat yelpazesine sahip olmasıdır.
Neprilisin tek başına inhibe edildiğinde (örneğin sadece sakubitril verildiğinde), koruyucu natriüretik peptitler birikirken eş zamanlı olarak Anjiyotensin II ve ET-1 düzeyleri de artar. Bu durum, vazodilatör peptitlerin yarattığı faydalı etkileri tamamen gölgeler ve kan basıncında kararsızlığa ya da refleks vazokonstriksiyona yol açar.
Klinik Çıkarım: Bu paradoksu çözmek için neprilisin inhibitörleri klinik pratikte her zaman renin-anjiyotensin sistemini (RAS) seçici olarak bloke eden bir ajanla kombine edilmek zorundadır.
Neprilisin inhibitörü olan sakubitril, bir AT1 reseptör blokörü (anjiyotensin reseptör blokeri (ARB)) olan valsartan ile 1:1 moleküler oranda kombine edilerek ARNI (Anjiyotensin Reseptör-Neprilisin İnhibitörü) sınıfını oluşturmuştur.
Hem anjiyotensin dönüştürücü enzim (ACE) hem de neprilisin, bradikininin vücuttan temizlenmesinde görev alan iki ana enzimdir. Eğer bir hastaya eş zamanlı olarak hem ACE inhibitörü (ör. enalapril) hem de neprilisin inhibitörü (sakubitril) verilirse, bradikinin metabolizması çift yönlü olarak tamamen bloke olur. Bu durum, dokularda aşırı bradikinin birikmesine ve yaşamı tehdit eden, şiddetli anjiyoödeme yol açar.
ARB'ler kininaz II'yi (ACE'yi) inhibe etmedikleri ve bradikinin metabolizmasını bozmadıkları için neprilisin inhibitörleriyle kombine edildiklerinde anjiyoödem riskini artırmazlar. Bu nedenle sakubitril, valsartan ile kombine edilmiştir.
ACE inhibitöründen ARNI tedavisine geçişte, örtüşen çift enzim inhibisyonunu engellemek ve anjiyoödem riskini en aza indirmek için mutlaka en az 36 saatlik bir arınma (wash-out) süresi beklenmelidir. ARB'lerden ARNI'ye geçişte ise böyle bir bekleme süresine gerek yoktur.
ARNI tedavisinin fizyolojik etkileri klinik laboratuvar parametrelerini doğrudan değiştirir ve en sık düşülen tuzaklardan birini yaratır:
BNP (B-tipi Natriüretik Peptit): Aktif 32-amino asitli bir peptid olup neprilisin enziminin doğrudan substratıdır. ARNI kullanımıyla neprilisin inhibe edildiğinde BNP'nin enzimatik yıkımı bloke olur ve plazma BNP düzeyleri yalancı bir şekilde yükselir. Dolayısıyla, ARNI alan bir hastada konjesyonu izlemek için BNP ölçümü klinikte yanıltıcıdır ve kullanılmamalıdır.
NT-proBNP: Prohormonun fizyolojik olarak inaktif olan N-terminal parçasıdır ve neprilisin enzimi için bir substrat değildir. ARNI tedavisi NT-proBNP düzeylerinde doğrudan yalancı bir artışa yol açmaz; tedavi başarılı oldukça kardiyak yükün azalması ve tersine remodeling sayesinde NT-proBNP seviyeleri düşer. Bu nedenle ARNI kullanan KY hastalarının takibinde asıl kılavuz NT-proBNP olmalıdır.
Neprilisin fizyolojisinin nöroloji ile kesiştiği ekstrem bir nokta mevcuttur. Neprilisin, beyinde nörotoksik etkileri olan ve Alzheimer hastalığının gelişiminde rol oynayan beta-amiloid (Aβ) peptitlerinin temizlenmesinde (degradasyonunda) rol alan en önemli enzimlerden biridir.
Uzun süreli neprilisin inhibisyonunun beyinde amiloid plak birikimini hızlandırabileceği ve kognitif gerilemeyi tetikleyebileceği yönünde teorik kaygılar oluşmuştur.
Bu teorik şüpheyi test etmek amacıyla tasarlanan PERSPECTIVE çalışmasında, 36 ay boyunca takip edilen 60 yaş üstü KY hastalarında sakubitril/valsartan ile valsartan kolları karşılaştırılmış; global bilişsel kompozit skorlarında ve beyindeki amiloid birikiminde iki grup arasında anlamlı hiçbir fark saptanmamıştır (p=0.74). Bu çalışma, neprilisin inhibisyonunun nörokognitif açıdan tamamen güvenli olduğunu kanıtlamıştır.