Yükleniyor…
Kalp yetersizliği (KY) hastasında "ödem (konjesyon)" ve "hipotansiyon (hipoperfüzyon)" birlikteliği, klinik olarak Nohria-Stevenson sınıflamasına göre "Soğuk ve Islak" (Cold & Wet) hemodinamik profili veya kardiyojenik şok tablosunu tanımlar. Bu profil, prognozu en kötü olan, en yüksek mortaliteye ve transplantasyon ihtiyacına sahip hasta grubudur.
Hipotansiyonu olan dekompanse bir hastada kullanılacak inotrop/vazopressör stratejisi, altta yatan KY fenotipine göre taban tabana zıttır:
Düşük kardiyak debi, konjesyon ve hipoperfüzyon tablosundaki bu hastalarda (SKB < 85-90 mmHg), perfüzyonu sağlamak için kısa süreli intravenöz inotropik ajanlar (dobutamin, milrinon, levosimendan) ve gerekirse vazopressörler endikedir.
HFpEF hastalarında hipotansiyon ve şok geliştiğinde İNOTROPİK TEDAVİ KULLANILMAMALIDIR!
Fizyopatoloji: İnotroplar, küçük ve hipertrofik bir sol ventrikülde dinamik sol ventrikül çıkış yolu tıkanıklığını (LVOT obstrüksiyonu) tetikleyerek şoku daha da derinleştirebilir. Bu grupta kan basıncını yükseltmek için sadece vazopressörler (örn. noradrenalin, fenilefrin) tercih edilmeli ve volüm çok dikkatli yönetilmelidir.
Ödemli hastada diüretiklerin böbrekte etkin olabilmesi için yeterli renal perfüzyon basıncına ihtiyaç vardır. Ciddi hipotansiyonda diüretik tek başına yanıt vermeyeceği için, inotrop veya vazopressör ile köprüleme (perfüzyon desteği) yapılarak diüreze alan açılır.
İnotropik desteğe rağmen belirgin hipotansiyon (kardiyojenik şok) sürüyorsa, güçlü alfa-1 ve beta-1 etkili Noradrenalin ilk tercih edilecek vazopressör ajandır.
Şok, belirgin hipotansiyon veya yeni gelişen böbrek yetmezliği varlığında; hastanın evde kullandığı Beta-blokerler, ACEi/anjiyotensin reseptör blokeri (ARB)/ARNI ve MRA (Spironolakton/Eplerenon) gibi ilaçlar geçici olarak kesilmeli veya dozları belirgin şekilde düşürülmelidir.
Özellikle intravenöz inotrop veya vazopressör infüzyonu gerektiren ağır dekompanse hastalarda beta-bloker tedavisine ara verilmesi sıklıkla gereklidir. Hasta hemodinamik olarak stabilize edildikten sonra taburculuk öncesi bu ilaçlar düşük dozlarda tekrar başlanıp titre edilmelidir.
Hemodinami inotrop/vazopressör desteği ile güvence altına alındıktan sonra, eş zamanlı olarak volüm yükünü azaltmak için intravenöz loop diüretikleri (Furosemid) kullanılmalıdır.
Yüksek doz loop diüretiklerine rağmen idrar çıkışı yetersizse, distal tübülü bloke etmek için Tiyazid (metolazon) veya Asetazolamid (ADVOR çalışması konsepti) eklenerek ardışık nefron blokajı yapılabilir.
İnotrop/vazopressör ve yoğun diüretik tedavisine rağmen refrakter ödem/oligürisi devam eden, ciddi böbrek yetmezliği gelişen hastalarda ultrafiltrasyon veya böbrek replasman tedavisi (Sınıf IIa) devreye sokulmalıdır.
Bu hastalarda sıklıkla I-NEED-HELP kriterleri karşılanır. İnotrop bağımlılığından kurtulamayan veya vazopressörlere dirençli seyreden şok tablosunda, köprüleme amacıyla kısa süreli mekanik sirkülatuar destek cihazları (İntraaortik Balon Pompası, ECMO veya Impella) takılmalıdır.
Nihai Hedef: Hasta ivedilikle kalp nakli ya da kalıcı Sol Ventrikül Destek Cihazı (LVAD) implantasyonu için ileri merkez değerlendirmesine alınmalıdır.