Yükleniyor…
Respiratuvar alkaloz, alveolar dakika ventilasyonunun karbondioksit (CO₂) üretim hızına oranla primer olarak artması (alveolar hiperventilasyon) sonucunda gelişen bir tablodur. Bu durum kanda karbondioksit parsiyel basıncının normal sınırların altına inmesine (hipokapni, PaCO₂ < 35 mmHg) ve arteriyel pH değerinin yükselmesine (alkalemi, pH > 7.45) yol açar.
Klinik pratikte kritik hastalarda en sık karşılaşılan asit-baz bozukluklarından biridir ve çoğu zaman bozukluğun kendisi değil, altta yatan pulmoner, kardiyovasküler veya nörolojik acil durumun ERKEN HABERCİSİDİR. Bu yüzden tedavi felsefesi kan gazını düzeltmek değil, nedeni bulmaktır.
Ayırt edici özellik: Respiratuvar alkaloz, kompansasyon kapasitesinin pH değerini tamamen normale (7.40) döndürebildiği yegâne basit asit-baz bozukluğudur — yüksek irtifada yaşayanlar ve gebelik bunun fizyolojik örnekleridir.
Karbondioksit hidratasyonu sonucunda oluşan karbonik asit (H₂CO₃), plazma pH değerini doğrudan etkiler. Alveolar hiperventilasyon nedeniyle PaCO₂ hızla düştüğünde, kütle etki kanununa göre karbonik asit dengesi sola kayar:
H⁺ + HCO₃⁻ → H₂CO₃ → H₂O + CO₂ ↑
Hücre dışı sıvıdaki serbest H⁺ konsantrasyonu azalır → alkalemi
Akut hipokapni geliştiğinde, vücutta milisaniyeler ve dakikalar düzeyinde hızlı transselüler iyon hareketleri ve kimyasal tamponlama süreçleri başlar.
Akut evrede böbreklerin kompanse etme süresi henüz başlamadığı için primer tamponlama hücre içi non-bikarbonat tamponlar — esas olarak eritrositlerdeki hemoglobin ve hücre içi proteinler — tarafından üstlenilir. Hücre içindeki proteinler H⁺ iyonlarını serbest bırakır; serbest kalan H⁺ hücre dışına çıkarken, elektriksel dengeyi korumak adına potasyum (K⁺) ve sodyum (Na⁺) hücre içine girer.
Respiratuvar alkaloz süresine bağlı olarak akut ve kronik olmak üzere iki aşamada kompanse edilir. Bu süreçlerin matematiksel sınırları, miks asit-baz bozukluklarının ayırt edilmesinde kilit öneme sahiptir.
| Ölçüt | Akut (dakikalar – saatler) | Kronik (3 – 5 gün ve sonrası) |
|---|---|---|
| Tamponlama kaynağı | Hücre içi protein tamponlar + eritrosit H⁺/HCO₃⁻ değişimi | Renal adaptasyon (asit sekresyonunun baskılanması + bikarbonatüri) |
| Her 10 mmHg PaCO₂ düşüşü için [HCO₃⁻] | 2 mEq/L düşer | 4 – 5 mEq/L düşer |
| Her 10 mmHg PaCO₂ düşüşü için pH | ~0.08 ünite artar | yalnızca ~0.003 ünite artar |
| Fizyolojik sınır | [HCO₃⁻] 12 mEq/L altına düşmesi beklenmez | pH tamamen normale dönebilir (7.40) |
Hipokapninin 2–6 saatten uzun sürmesi halinde renal adaptasyon tetiklenir ve 3–5 gün içinde maksimum kapasiteye ulaşır. Böbrekler proksimal tübüllerde ve distal nefronda asit sekresyonunu (H⁺ salınımını) deprese eder; eş zamanlı olarak filtre edilen bikarbonatın geri emilimi azaltılarak idrarla HCO₃⁻ atılımı (bikarbonatüri) artırılır.
Respiratuvar alkaloz, kompansasyon kapasitesinin fizyolojik olarak pH değerini tamamen normale (7.40) döndürebildiği yegâne basit asit-baz bozukluğudur — örneğin yüksek irtifada yaşayanlarda veya gebelikte. Öteki üç basit bozuklukta kompansasyon pH değerini normale yaklaştırır ama ulaştırmaz.
Alveolar hiperventilasyon, solunum merkezinin (medüller kemoreseptörler) doğrudan uyarılmasıyla oluşabilir.
Ağrı, anksiyete, panik ataklar, psikoz ve histeri tabloları akut hiperventilasyonun en sık görülen nedenlerindendir.
Serebrovasküler olaylar (inme), menenjit, ensefalit, kafa travmaları ve beyin sapını komprese eden tümörler santral solunum sürücüsünü otonom olarak stimüle edebilir.
Ateş ve hipertermi (termal hiperpne); gram-negatif sepsis — bakteriyel endotoksinlerin doğrudan medüller kemoreseptörleri uyarmasıyla solunumsal alkaloz sepsisin EN ERKEN klinik bulgusu olabilir.
Kanda parsiyel oksijen basıncının düşmesi (PaO₂ < 60 mmHg), karotis ve aort cisimciklerindeki periferik kemoreseptörleri uyararak solunum hızını refleks olarak artırır.
Atmosferik oksijen basıncının düşmesiyle gelişen hipoksi ventilasyonu uyarır. Kronikleştiğinde tam kompansasyon örneklerinden biridir.
Pulmoner emboli, pnömoni, hafif/orta pulmoner ödem, pnömotoraks, interstisyel akciğer hastalıkları ve şantlar. Bu hastalıklarda hem lokal hipoksi hem de akciğerdeki J-reseptörlerinin mekanik olarak gerilmesi (vagal afferentler yoluyla) solunum merkezini uyarır.
Dokulara oksijen sunumunun kritik düzeyde azalması solunumsal kompansasyonu tetikler.
Ventilatör ayarlarının (dakika ventilasyonu, tidal volüm veya solunum frekansı) hastanın metabolik karbondioksit üretim hızının üzerinde ayarlanması, klinikte en sık karşılaşılan iatrojenik respiratuvar alkaloz sebebidir.
Sistemik alkalemi ve akut hipokapni, organ perfüzyonu ve hücresel fonksiyonlar üzerinde derin fizyopatolojik etkilere sahiptir.
Karbondioksit, serebral vasküler tonusun en güçlü fizyolojik düzenleyicisidir. PaCO₂ değerinin akut olarak düşmesi serebral arteriyollerde vazokonstriksiyona yol açar.
Klinik: baş dönmesi, konfüzyon, senkop, görme bozuklukları ve ekstremitelerde paresteziler. Şiddetli durumlarda serebral iskemi ve nöbet aktivitesi tetiklenebilir.
Sistemik pH değerinin yükselmesi, plazma albümin moleküllerinin üzerindeki asidik protonları (H⁺) serbest bırakmasına neden olur. Protonların serbest kalması albüminin net negatif yükünü artırır; bu durum plazmadaki serbest iyonize kalsiyumun (Ca²⁺) albümine bağlanma oranını dramatik şekilde yükseltir.
Sonuç: Hastanın total serum kalsiyum düzeyi NORMAL olsa dahi, fizyolojik olarak aktif olan iyonize kalsiyum düzeyi hızla düşer.
Klinik: nöromüsküler iritabilitede artış, ağız çevresinde uyuşma (sirkumoral parestezi), ellerde ve ayaklarda karpopedal spazm (ebe eli duruşu), Chvostek / Trousseau belirtileri ve aşırı kas krampları (tetani).
Alkalemi, oksihemoglobin disosiyasyon eğrisini sola kaydırır (Bohr etkisi). Bu sola kayma hemoglobinin oksijene olan afinitesini artırarak doku düzeyinde oksijenin hemoglobinden ayrışmasını ve dokulara salınmasını zorlaştırır.
Koroner arter hastalığı olan hastalarda bu durum miyokardiyal oksijen sunumunu kısıtlar; eş zamanlı gelişen hipokalemi ile birleştiğinde ciddi iskemi, göğüs ağrısı ve dirençli ventriküler aritmi riskini artırır.
Alkalemi üç yoldan laktik asit üretimini uyarır: albümin negatif yükünün artması, Bohr etkisine sekonder doku hipoksisi ve fosfofruktokinaz enziminin alkali ortamda aktive olması. Bu, plazma anyon açığının metabolik asidoz dışı bir nedenle hafifçe yükselmesine neden olur — anyon açığı yorumlanırken akılda tutulmalıdır.
Tanı, arteriyel kan gazı analizi ve eş zamanlı serum elektrolit değerlendirmesi ile konur.
pH > 7.45 ve PaCO₂ < 35 mmHg saptanması primer respiratuvar alkalozu doğrular.
Plazma HCO₃⁻ konsantrasyonu ölçülür. Eğer düzey beklenen akut (10 mmHg başına 2 mEq/L düşüş) veya kronik (4–5 mEq/L düşüş) aralığın dışındaysa, miks bir asit-baz bozukluğu varlığı kabul edilmelidir.
Örnek: Hiperventilasyon gösteren bir hastada PaCO₂ 20 mmHg (yani 20 mmHg azalma) iken HCO₃⁻ düzeyinin 12 mEq/L'nin çok altında saptanması, eşlik eden bir metabolik asidoza işaret eder — salisilat intoksikasyonu veya sepsis gibi.
Altta yatan nedeni saptamak için oda havasında alınan kan gazında A-a gradienti hesaplanmalıdır.
NORMAL gradient
Santral kökenli hiperventilasyon: anksiyete, psikoz, erken evre salisilat intoksikasyonu, menenjit.
GENİŞLEMİŞ gradient
Parankimal akciğer hastalıkları, pulmoner emboli, pnömoni veya şantlar.
Respiratuvar alkaloz genellikle altta yatan birincil patolojinin fizyolojik bir yansımasıdır; bu nedenle tedavinin ana felsefesi doğrudan kan gazını düzeltmek değil, primer nedeni ortadan kaldırmaktır.
Anksiyete ve panik atak durumlarında hastaya güven verilmesi ve anksiyolitiklerin kullanımı önemlidir. Karbondioksitin geri kazanılması amacıyla hastanın kapalı devre sisteme (kese kâğıdına) soluması denenebilir.
Dikkat: Bu manevra esnasında hipoksi gelişme riski bulunduğundan, hastanın pulse oksimetre ile oksijen satürasyonu yakından izlenmelidir.
Ağır alkalemilerde aritmi ve serebral kan akımı yetersizliği hayati tehdit oluşturur. Altta yatan neden düzeltilemiyorsa ve hemodinamik instabilite varsa, renal bikarbonat atılımını uyarmak için asetazolamid kullanımı veya diyaliz endikasyonu varsa düşük bikarbonatlı diyalizat ile ultrafiltrasyon/hemodiyaliz düşünülebilir.