Trombotik Mikroanjiyopatiler (HÜS ve TTP)
Güncelleme: 16 Mar 2026
Tanım ve Ortak Patofizyoloji: Şistositlerin Doğuşu
Trombotik Mikroanjiyopati (TMA), küçük damarların endotel hasarı ve fibrin/trombosit tıkaçlarıyla tıkanmasıdır. Bu tıkanıklık iki ana sonuca yol açar:
- Mikroanjiyopatik Hemolitik Anemi (MAHA): Eritrositler daralmış damarlardan geçerken mekanik olarak parçalanır ve kanda parçalanmış eritrositler yani Şistositler görülür.
- Tüketim Trombositopenisi: Trombositler mikrovasküler tıkaçların yapısında kullanıldığı için kandaki sayıları azalır.
Trombotik Trombositopenik Purpura (TTP)
TTP, von Willebrand Faktörünü (vWF) parçalayan ADAMTS13 enziminin eksikliği sonucu oluşur.
- Mekanizma: Parçalanamayan dev vWF multimerleri, trombositleri kontrolsüzce bağlayarak yaygın damar içi pıhtılaşmaya neden olur.
- Pentad (Klasik ama Nadir): Ateş, Anemi (MAHA), Trombositopeni, Nörolojik bulgular ve Böbrek yetmezliği. ⚠️ Klinik İnci: TTP'de nörolojik bulgular ön plandayken, böbrek hasarı genellikle hafiftir.
- Tanı: ADAMTS13 aktivitesinin <%10 olması tanısaldır.
- Tedavi: Birinci basamak Plazmaferez (Plazma değişimi)'dir. Ayrıca Rituximab ve Caplacizumab kullanılır.
Hemolitik Üremik Sendrom (HÜS)
HÜS'te ana hedef organ böbrektir ve ağır akut böbrek hasarı ile karakterizedir.
- 1. Tipik HÜS (ST-HÜS): Genellikle çocuklarda görülür. E. coli (O157:H7) kaynaklı Shiga Toksini endotel hasarını başlatır. Genellikle kanlı ishal sonrası gelişir.
- 2. Atipik HÜS (aHÜS): Kompleman sisteminin (Alternatif yolak) kontrolsüz aktivasyonu sonucu oluşur. Kompleman faktörlerindeki (Faktör H, I veya MCP) genetik mutasyonlar sorumludur.
Ayırıcı Tanı: TTP mi, HÜS mü?
| Özellik | TTP | HÜS (Tipik/Atipik) |
|---|---|---|
| Temel Defekt | ADAMTS13 Eksikliği | Toksin veya Kompleman Hasarı |
| Böbrek Hasarı | Hafif | Ağır / Baskın |
| Nörolojik Bulgular | Sık / Ağır | Nadir |
| Tedavi | Plazmaferez | Destek / Eculizumab (Atipik için) |
Modern Tedavi: Eculizumab Devrimi
Atipik HÜS (aHÜS) tedavisinde çığır açan bir ajandır. Terminal kompleman yolağını (C5) bloke ederek endotel hasarını durdurur. Plazmafereze dirençli veya genetik mutasyonu kanıtlanmış vakalarda ilk seçenektir.