İçeriğe atla

Trombotik Mikroanjiyopatiler (HÜS ve TTP)

Güncelleme: 16 Mar 2026

Tanım ve Ortak Patofizyoloji: Şistositlerin Doğuşu

Trombotik Mikroanjiyopati (TMA), küçük damarların endotel hasarı ve fibrin/trombosit tıkaçlarıyla tıkanmasıdır. Bu tıkanıklık iki ana sonuca yol açar:

  • Mikroanjiyopatik Hemolitik Anemi (MAHA): Eritrositler daralmış damarlardan geçerken mekanik olarak parçalanır ve kanda parçalanmış eritrositler yani Şistositler görülür.
  • Tüketim Trombositopenisi: Trombositler mikrovasküler tıkaçların yapısında kullanıldığı için kandaki sayıları azalır.

Trombotik Trombositopenik Purpura (TTP)

TTP, von Willebrand Faktörünü (vWF) parçalayan ADAMTS13 enziminin eksikliği sonucu oluşur.

  • Mekanizma: Parçalanamayan dev vWF multimerleri, trombositleri kontrolsüzce bağlayarak yaygın damar içi pıhtılaşmaya neden olur.
  • Pentad (Klasik ama Nadir): Ateş, Anemi (MAHA), Trombositopeni, Nörolojik bulgular ve Böbrek yetmezliği. ⚠️ Klinik İnci: TTP'de nörolojik bulgular ön plandayken, böbrek hasarı genellikle hafiftir.
  • Tanı: ADAMTS13 aktivitesinin <%10 olması tanısaldır.
  • Tedavi: Birinci basamak Plazmaferez (Plazma değişimi)'dir. Ayrıca Rituximab ve Caplacizumab kullanılır.

Hemolitik Üremik Sendrom (HÜS)

HÜS'te ana hedef organ böbrektir ve ağır akut böbrek hasarı ile karakterizedir.

  • 1. Tipik HÜS (ST-HÜS): Genellikle çocuklarda görülür. E. coli (O157:H7) kaynaklı Shiga Toksini endotel hasarını başlatır. Genellikle kanlı ishal sonrası gelişir.
  • 2. Atipik HÜS (aHÜS): Kompleman sisteminin (Alternatif yolak) kontrolsüz aktivasyonu sonucu oluşur. Kompleman faktörlerindeki (Faktör H, I veya MCP) genetik mutasyonlar sorumludur.

Ayırıcı Tanı: TTP mi, HÜS mü?

Özellik TTP HÜS (Tipik/Atipik)
Temel Defekt ADAMTS13 Eksikliği Toksin veya Kompleman Hasarı
Böbrek Hasarı Hafif Ağır / Baskın
Nörolojik Bulgular Sık / Ağır Nadir
Tedavi Plazmaferez Destek / Eculizumab (Atipik için)

Modern Tedavi: Eculizumab Devrimi

Atipik HÜS (aHÜS) tedavisinde çığır açan bir ajandır. Terminal kompleman yolağını (C5) bloke ederek endotel hasarını durdurur. Plazmafereze dirençli veya genetik mutasyonu kanıtlanmış vakalarda ilk seçenektir.