Bu ajanlar (kalsitriol, parikalsitol, alfakalsidol) paratiroid hormon (PTH) salınımını baskılar, ancak bağırsaktan kalsiyum ve fosfor emilimini artırırlar.
İleri evre kronik böbrek hastalığı (KBH)'da artan bu kalsiyum ve fosfor yükü hiperkalsemiye ve ektopik/vasküler kalsifikasyonlara yol açar. Bu ölümcül riskler nedeniyle KDIGO kılavuzları ileri evre KBH'da bu ajanların rutin kullanımını ÖNERMEMEKTEDİR.
Kalsimimetikler, kalsiyuma duyarlı reseptörün (CaSR) pozitif allosterik modülatörleri olarak görev yaparlar. D vitamini analoglarının aksine, bağırsaklardan kalsiyum ve fosfor emilimini artırmadan PTH sekresyonunu doğrudan baskılarlar ve bu süreçte hem serum kalsiyum hem de fosfor seviyelerini düşürürler.
Cinacalcet gibi Glu837'ye bağlanır ancak biyoyararlanımı daha yüksek olduğu için daha düşük dozlarda etki gösterir. Bu da GI mukozal irritasyonu ve CYP2D6 inhibisyonunu belirgin şekilde azaltır.
Etelcalcetide'in aksine doğrudan agonist aktivitesi olmayan saf bir pozitif allosterik modülatördür. CaSR üzerinde tamamen farklı bir bölgeye bağlanır ve diyaliz ile neredeyse tamamen temizlendiği için birikme veya şiddetli hipokalsemi riski çok düşüktür.
D vitamininin aksine serum kalsiyumunu YÜKSELTMEZLER. Aksine, en sık görülen ve tedaviyi kısıtlayan majör yan etkileri HİPOKALSEMİ, bulantı ve kusmadır.
Şiddetli sekonder hiperparatiroidide (sHPT) çok etkili olsalar da, PTH'yi hedeflenenden fazla baskılayarak kemik döngüsünü tamamen dondurma ve adinamik kemik hastalığına yol açma riskleri oldukça yüksektir.
Klinik Refleks: Doz titrasyonu sırasında kemik biyobelirteçleri (BALP, intakt PINP) ve PTH yakından izlenmelidir.