Yükleniyor…
Membranöz nefropati (MN) hastalarının klinik başvurusu, patolojik sürecin hızına ve protein kaybının şiddetine göre değişir. Hastalığın başlangıcı son derece sinsi ve yavaş seyirlidir. MCD veya primer FSGS'de görülen ani ödem tablosu izlenmez; hastalar başlangıç zamanını net fark edemez, tabloya iştahsızlık, bulantı ve kronik yorgunluk gibi non-spesifik semptomlar eşlik edebilir.
Hafif gode bırakan (pitting) ödemden, periorbital bölgeyi de tutan anazarka tarzı masif ödeme kadar değişebilir. Ödem Patogenezi (ENaC Aktivasyonu): Filtre edilen proteinlerdeki plazminojenin tubüllerde plazmine dönüşerek toplayıcı kanallardaki epitelyal sodyum kanallarını (ENaC) aşırı aktive etmesi, şiddetli sodyum retansiyonu ve vasküler hacim artışına neden olur.
<3.5 g/gün proteinüri ile tesadüfen tanı alırlar. Hiperlipidemi veya belirgin ödem bulunmaz. Ancak bu hastaların kliniği stabil kalmayabilir; özellikle tanıdan sonraki ilk bir yıl içinde klinik ağırlaşarak aşikar nefrotik sendroma ilerleyebilecekleri için yakın izlem şarttır.
Başvuru anında hastaların ~%70'inde kan basıncı ve glomerüler filtrasyon hızı (GFR) normaldir (Sadece <%10'luk kısım böbrek yetmezliği ile başvurur). İleri yaştakilerde vasküler yaşlanmaya bağlı hipertansiyon/düşük eGFR sık görülür. Akut Böbrek Hasarı (AKI) nadirdir; görüldüğünde agresif diüretiklere bağlı hipovolemi veya renal ven trombozu (RVT) akla gelmelidir. Ağır hiperlipidemi tabloya eşlik eder ve hiperkoagülabilite zemininde ilk klinik bulgu DVT veya pulmoner emboli olabilir.
Hastalık 40-60 yaş arası (4. ve 5. dekat) zirve yapar; primer MN erkeklerde 2 kat daha sıktır. Çocuklarda nadirdir (<%5) ve E/K oranı eşittir.
⚠️ Klinik İpucu: Genç kadın hastalarda MN saptandığında, öncelikle Sistemik Lupus Eritematozus (SLE) sekonderitesi şiddetle şüphelenilmesi gereken bir durumdur.
MN hastalarının idrar analizinde masif proteinüri (bazen günde 20 gramı aşan miktarlarda) mevcuttur. Ağır albüminürinin neden olduğu tübüler disfonksiyona bağlı olarak, kan şekeri normal olmasına rağmen hastalarda normoglisemik glukozüri saptanabilir.
Hastaların %70'inde başvuru anında kan basıncı ve GFR normaldir. Sadece %10'dan az bir grupta başlangıçta böbrek fonksiyon bozukluğu görülür. İleri yaşta başvuranlardaki hipertansiyon ve azalmış eGFR, genellikle MN'nin şiddetinden ziyade yaşa bağlı vasküler değişiklikler veya tubulointerstisyel kronisite ile ilişkilidir.
MN seyri sırasında AKI gelişimi nadirdir. AKI tablosu ortaya çıktığında, altta yatan neden genellikle glomerüler inflamasyon değil, şunlardan biridir:
• Agresif diüretik kullanımına bağlı şiddetli hipovolemi
• Diüretiklere/nonsteroid antiinflamatuar ilaç (NSAİİ)'lere sekonder akut interstisyel nefrit (AIN)
• Böbrek ven trombozuna (RVT) bağlı renal infarkt
• Süperimpoze kresentik glomerülonefrit.
MN, diğer tüm nefrotik sendrom nedenleri arasında tromboembolik olay (VTE) riskinin en yüksek olduğu böbrek hastalığıdır.
Ağır proteinüri ile antitrombin III (ATIII) gibi antikoagülanların idrarla kaybı ve karaciğerden fibrinojen gibi prokoagülan sentezindeki artış hiperkoagülabiliteye yol açar. Renal ven trombozu (RVT) prevalansı %5-63 arasındadır.
Kritik Eşik: VTE riski albümin düştükçe dramatik artar; KDIGO 2021 serum albümini <2.0–2.5 g/dL olan ve ek risk etkeni (proteinüri >10 g/gün, BKİ >35, VTE öyküsü) taşıyan hastada profilaksiyi önerir. Yüksek kanama riski olmayan bu hastalara profilaktik antikoagülasyon önerilir.
Şiddetli nefrotik sendrom hiperlipidemi ile (artmış LDL, total kolesterol ve trigliseritler) komplike olur. Bu durum uzun vadede miyokard enfarktüsü ve inme gibi kardiyovasküler olay ve arteriyel tromboz riskini normal popülasyona göre sekiz kat (8x) artırır.
Membranöz nefropati, çocukluk çağı nefrotik sendromlarının %5'inden azını oluşturan nadir bir nedendir. Erişkinlerde (özellikle primer MN'de) erkek egemenliği görülürken, çocuk ve ergenlerde kız ve erkek çocukları eşit oranda etkilenir.
Pediyatrik MN'nin klinik prezentasyonu yetişkinlere benzemekle birlikte, mikroskobik veya makroskobik hematüri görülme olasılığı belirgin şekilde daha yüksektir. Ek olarak, çocukluk çağı vakalarında Hepatit B enfeksiyonu, otoimmün tiroid hastalıkları veya Semaforin 3B (Sema3B) gibi spesifik antijenlere bağlı sekonder/atipik formlar daha sık saptanır.
Bu branşla ilgili çıkmış tüm YDUS soruları ve çözümlü vaka analizleri Premium abonelere özel.